Ksiazka „Post Secret” ktora jest zbiorem 3.000 pocztowek przedstawiajacych najglebsze, ludzkie tajemnice. Istnieje tez strona internetowa poswiecona post secret: http://postsecret.blogspot.com/ . W Danii mozna rowniez opowiedziec o swoich tajemnicach na stronie http://hemmelighed.net/ . Isnieje jeszcze jedna amerykanska strona http://beta.grouphug.us/ .

Odziedziczylam po corke mojej przyjaciolko bardzo ladne czerwone buty . Oczywiscie nie ma w tym nic dziwnego, chyba ze wezmie sie pod uwage maly, drobny szczegol, ze mam 35 lat a mala ma dopiero 3 latka. Niestety nie moze jeszcze w nich chodzic bo sa na nia po prostu za duze.

Młodość to okres w życiu ludzkim odznaczający się doskonałą formą fizyczną i psychiczną. I tylko tak powinno się określać  młodość.  W Polsce istnieje jednak inne przeświadczenie, że jest się młodym tylko do 35 roku życia. W Danii wygląda to jeszcze gorzej. Według słownika duńskiego jest się młodym do ukończenia 30 roku życia. Tak więc trzymam się kurczowo wersji polskiej, jaka by ona nie była, bo w ten sposob pozostało mi jakies 4 miesiące młodości. Zastanawiam się tylko co potem? Starosc? Dobrze zachowana 36-latka?

(Z gory przepraszam za brak polskich znakow)
Ciesze sie, ze powstala internetowa strona „Nasza klasa”. To taka polska wersja „Facebook”. Dzieki temu portalowi udalo mi sie odnalezc wielu kolegow, szkolnych przyjaciol i znajomych z dawnych czasow, z ktorymi nie rozmawialam od niepamietnych czasow. To co zadziwia mnie to to, ze mam czestszy kontakt ze znajomymi z podstawowki niz z liceum. Nie wiem co jest tego przyczyna. Moze po prostu  to, ze jest nam latwiej smiac sie z rzeczy, ktore wydarzyly sie bardzo dawno temu. To tak jakby czasy liceum nie dojrzaly jeszcze do miana wspomnien. A moze nie ma w nas jeszcze takiej potrzeby ogrzebywania przeszlosci z czasow liceum.
Moja klasa z podstawowki coraz czesciej porusza temat wspolnego spotkania i pewnie do takiego dojdzie, gdzies blizej lata.

Właśnie zainstalowalismy program, który pozwoli mi na pisanie mojego blogu w róznych językach. Tak więc od teraz postaram sie pisać po polsku i po duńsku. Bardzo mnie to cieszy, bo spotkałam się już z krytyką ze strony mojej rodziny i znajomych, ze piszę tylko po duńsku i nikt nic z tego nie rozumie. Dobrze mi to zrobi, jak sobie trochę poćwiczę pisanie po polsku, bo zaczęłam używać dziwnej składni językowej i czasami po prostu brakuje mi słów. Dziwne uczucie, jakby mi zabrakło języka w gębie.

Jest mi po prostu przykro kiedy słysze, że bardzo dużo młodych ludzi w Danii wątpi w Holocoust. Jeszcze bardziej denerwują mnie osoby, które rozsiewają taką anty-holocous propagandę. Uważam, że to zwykła ignorancja. Zakaz negowania Holocaustu obowiązuje już w dziewięciu państwach UE: w Austrii, Belgii, Czechach, we Francji, w Niemczech, Polsce, Rumunii, na Litwie i Słowacji. Moja babcia i ciocia były więzniali Auschwitz-Birkenau, obózu koncentracyjnego w Oświęcimiu-Brzezince. Na szczęście udało im się przeżyc oboz i wojnę, ale wytatułowany numer na ręce pozostał. Również choroby, ktore były konsekwencją wycieńczenia organizmu i wszystkie te okropne wspomnienia z czasów obózu, przesladowały je do końca życia.

Festiwal piosenki Eurowizja przechodzi kryzys odkąd pojawiły sie w nim państwa Europy wschodniej. Uważam, że powinno się ten festiwal po prostu rozdzielić na dwa oddzielne konkursy, jeden dla Europy wschodniej a drugi dla zachodniej. Eurowizja w obecnej postaci nie ma racji bytu. Problem nie polega na tym, że kraje głosują na państwa sąsiednie, ale że spotykają się tu co najmniej dwa skrajnie różne, jakby to okreslić – szablony muzyczne i co za tym idzie skrajnie różne gusta muzyczne. I dlatego uważam, ze próba znalezienia piosenki, która ma reprezentować gusta calej Europy jest po prostu utopią.