Właśnie wróciłam z drugiej lekcji pływania i porządnie śm… chlorem. Jestem trochę z siebie dumna bo położyłam się w końcu na wodzie. Jeszcze nie pływam, ale na to przecież przyjdzie czas. Poza tym jestem zmęczona i głodna…i zmęczona.  

Wczoraj wybrałam się na otwarcie wystawy “Picasso i kobiety” w muzeum Arken. Wystawa składa się z 81 dzieł poświęconym kobietom Picassa. Wszystkie te prace zostały wypożyczone z Museum Izraelskiego w Jerozolimie i będzie można je oglądać do 4 stycznia 2009.
Kobiety były ulubionym tematem Picasso no i trochę ich było w jego życiu: Fernande Olivier, Eva Gouel, Olga Koklova, Marie Therese Walter, Dora Maar, Francoise Gilot (z tą panią miał dwoje dzieci) no i ostatnia kobieta-żona artysty Jacqueline Rogue.

Muszę się przyznać, że takie otwarcie to nie moja brożka. Nie lubię tłumów i przepychaniny. Dlatego też gościłam tam może jakieś 15 min po czym poszłam pooglądać inne wystawy. To co jednak utkwiło mi w pamięci to dwie serie poświęcone ostatnim kobietom artysty – Francoise i Jacqueline. Jacqueline możecie zobaczyć tu na moim blogu, całującą sie chyba z Picasso. Dzieło nazywa sie “Duża głowa”i pochodzi z 1962 roku.

Przechodząc sie po muzeum zauważyłam inne dzieło, które bardzo przypomina ”Dużą głowę” lub raczej odwrotnie, no bo powstało dużo wcześniej. Dzieło nosi tytuł “Pierwszy pocaunek” i jest autorstwa Richarda Mortensena (1931). Zobaczcie zresztą sami. Czyż te dzieła nie są do siebie podobne?

Moja nagroda wreszcie do mnie dotarła i jestem naprawdę pod wrażeniem. Świetna płyta Carpark North!

Jak już wcześniej pisałam udało mi się wreszcie zakupić Wii Fit. No i wszystko byłoby pięknie gdyby producent nie zapomniał zapakować DVD z grą komputerową. Bez tej gry nic nie można z tym czymś zrobić, co najwyżej można sobie na tym czymś postawić kubek z kawą albo talerz z zupą.
Najgorsze jest to, że nie moge tego tak po prostu wymienić, no bo wszystko zostało wykupione i to w całej Europie, a zwrócić nie zwrócę. Za długo na to czekałam, żeby to teraz zwracać.

Dzisiaj wymyśliłam, że oddam mój Wii Fit do reklamacji tzn. do naprawy. W ten sposób będą zmuszeni załatwić tę brakującą część. No i pojechałam i co się okazało. Niczego nie muszę oddawać do reklamacji. Los zesłał mi jakiegoś mądrego faceta, który po prostu zadzwonił do Bergsala, który jest dystrybutorem Wii Fit i poprosił żeby mi wysłali dvd z grą. No i wyślą i to na mój adres domowy. Tak więc zostaje mi tylko cierpliwie czekać do następnego tygodnia.  

Co to za dziwne korzenie wyrastają z tego liścia. Nigdy czegoś podobnego jeszcze nie widziałam.

Jestem już duża a jeszcze nie nauczyłam sie pływać. No po prostu wstyd! Postanowiłam więc coś z tym zrobić. Tak więc zapisałam się od tego miesiąca na naukę pływania dla takich jak ja: starych koni którzy jakoś wcześniej nie mieli czasu ani okazji aby nauczyć sie pływać. Wczoraj poszłam na pierwszą lekcję pływania, no i spędziałam całe 45 minut na wypuszczaniu powietrza pod wodą i muszę się przyznać, że jestem z siebie bardzo dumna.

Nie chwal dnia przed zachodem slonca. Okazalo sie, ze w pudelku moze i byl wii fit ale za to brakowalo dvd z sama gra. Tak wiec wieczor nie jest taki fantastyczny jak sie zapowiadal.

Wreszcie! Po dlugim okresie oczekiwania Wii Fit zamieszkal w naszym domu Juz sie nie moge doczekac kiedy bede mogla go wyprobowac.

Temat XI Akcji GTWb – Komunikacja miejska.

Kolejka miejska tzw. S-tog

Oto wodny autobus.

Wczoraj odwiedziłam cmentarz Assistens Kirkegaard. Pogoda była piękna, a tam jest zawsze cicho i spokojnie no i można zawsze coś tam ciekawego sfotografować. W czasie kiedy walczyłam z fotografią makro jakiegoś kwiatka, podszedł do mnie tamtejszy ogrodnik i zapytał kto ja jestem i co tu robię. No bo jak jestem profesjonalnym fotografem to nie mogę tu fotografować, no bo nie można fotografować grobów, bo to zabytki kultury, a cześć jest jeszcze prywatną własnością. Zbaraniałam i poczułam się jak mała dziewczynka przyłapana na podbieraniu cukierków ze schowka z napisem „nie wyjadać”. Wytłumaczyłam mu, że ja tu tylko jako amator no i że walcze z tym oto kwiatkiem a nie z grobowcem. No i dał mi spokój. No i muszę się zapytać: czy to prawda że nie wolno fotografować posągów cmentarnych?