Może dla niektórych będzie szaleństwem to co teraz wygłoszę, ale co mi tam. Lubię jesień. Uwielbiam jesienne światło, które nastraja mnie pozytywnie do życia. No a tak poza tym świetnie sprawdza się w fotografii. Zwłaszcza końcówka pazdziernika może być oszałamiająco piękna i energetyzująca, bo to właśnie wtedy korony drzew są przepełnione gamą ciepłych kolorów. Nic tylko wyjść na świat i patrzeć.

Iloma kolorami pomalowana jest karoseria samochodu na załączonym obrazku?

Ile talerzy wisi na budynku po prawej stronie?

Ile rowerów mieści się w tej górze rowerowej, która widać na zdjęciu?

A zapowiadało sie tak dobrze; fajny klub, gratis drinks, dobra muzyka. Nagle słyszymy: ”Czy jest na sali lekarz?”, prawie jak na filmie. Znalazł sie oczywiście jeden chętny. 15 minut pózniej przychodzi Carsten Holm z Radia P3, który miał zapowiadać koncert i oznajmił, że na basistę z Carpark North spadło lustro w czasie kiedy się przygotowywał w garderobie i ucięło mu kciuk. Mieli go wieść na pogotowie, a my mieliśmy cierpliwie czekać, no bo nie wiadomo było czy to coś bardzo poważnego czy zaraz wróci i zagra. Koncert miał być transmitowany na żywo, tak więc to nie taka prosta sprawa go odwołać. No to cierpliwie czekaliśmy. Ja zajęłam się jak widać fotografowaniem disko kuli i pustej sceny. Po 30 min jednak oznajmili, że basistę trzeba operować no i odwołali koncert. To miał facet pecha.

Właśnie dostałam mail, że wygrałam najnowszą płytę zespołu Carpark North og dwa bilety na jutrzejszy koncert. Jeszcze nigdy nic nie wygrałam tak więc kiedys musi być ten pierwszy raz.

Nie ma nic lepszego jak zacząć dzień koncertem w wykonaniu brygady malarzy odnawiających fasadę budynku obok. Dzisiaj mogłam np. usłyszeć Baby Love – The Supremes. 

Pewnie się powtarzam, ale czy kochana duńska kolej państwowa nie mogłaby dołączyc parę ekstra wagonów na trasie Kopenhaga – Kosør w godzinach między 14 a 15, bo my – pasażerowie nie możemy się w tych dwóch małych wagonach pomieścić. Pragnę zauważyć, że Trekroner to miasteczko studenckie i zawsze jest na stacji ponad 100-200 osób, które chciałoby wrócić do domu. Dzisiaj było tak ciasno, że zrobiło mi się niedobrze z gorąca, braku powietrza oraz personal space.

Tak poza tym mój ranny pociąg był opózniony 20 min. 

Cały weekend spedziłam w Aarhus u znajomych. Oczywicie jak to często w Danii, nie obyło sie od przygód w podróży. Pociąg miał czterdziestominutowe opóznienie i w połowie drogi został wykluczony z ruchu. Wysadzili nas wszystkich na stacji w Fredericia i kazali czekać na następny pociąg. Na szczęście czekaliśmy tylko jakieś 20 min.

Z Aarhus miałam pojechać do znajomych, którzy przeprowadzili się na wieś gdzieś obok małej miejscowości Hinnerup. To 30 min od Aarhus. Kiepsko się orientuje w terenie dlatego zapytałam kierowcę czy nie mógłby mi powiedzieć jak bedzie mój przystanek. Kierowca oczywiście się zgodził. Trzydzieści minut pozniej jesteśmy w Hinnerup no i pytam się kierowcy czy zaraz będzie mój przystanek, a on na to, że mi powie jak będe miała wysiąść. Dziesięć minut pózniej odwraca się do mnie i mówi, że zapomniał. Myślałam, że mnie trafi, ale sie powstrzymałam żeby mu nie nawrzucać od takich tam róznych. Wysadził  mnie na następnej stacji gdzie czekałam 30 min na powrotny autobus. No i tak, taką miałam podróż do Aarhus. Z trzech godzin zrobiło się nagle sześć.